Wos duas´dn du do?
Ja Mensch, des gibt´s doch net!
Mir hamma uns scho ewig nimma g´seng!
I denk an nix Schlecht´s, na steht er da!
Ja, sog amoi, wia geht´s da denn?
– Du, i sog da oans: i bin a toudkranka Mo.
– Wiaso? Wos is´n los?
– I bin a toudkranka Mo.
Stell da amoi vor, wos da Dogda zu mir sogt:
i derf überhaupt nix mehr heb´m!
– Ja, geh weida!
– Konnst da du des vorstelln?
Woaßt du, wos des hoaßt?
I derf aa net amoi mehr an Kast´n Bier heb´m!
– Er derf net amoi mehr an Kast´n Bier heb´m!
– Ja, do bin i doch koa Mensch mehr, oder?
– Ja, do issa doch koa Mensch mehr!
– Und´s Raucha hob i aufg´hört.
– Des is doch wunderbar!
– Ah ja, i hob aber etz scho wieder oog´fangt,
weil´s ma einfach schmeckt!
– … weil´s eam einfach schmeckt!
– … weil´s ma einfach schmeckt, verstehst´?
Und woaßt´, wos da i sog?
Sollte ich wirklich einmal sterben,
dann konn i zumindest oans so´ng:
I HOB WENIGST´NS G´RAUCHD!
– ER HOD WENIGST´NS G´RAUCHD!
– Jawoi, des konn i so´ng,
i hob wenigst´ns g´rauchd!
– er hod zumindest g´rauchd,
weil´s eam einfach g´schmeckt hod.
… Er derf net amoi mehr an Kast´n Bier heb´m!
… Er derf net amoi mehr an Kast´n Bier heb´m!
– Ja, do bin i doch koa Mensch mehr, oder?

I darf ja nicht einmal mehr einen Kasten Bier heben!
– Er darf nicht einmal mehr einen Kasten Bier heben!
– Ja, da bin ich doch kein Mensch mehr, oder?
– Ja, da ist er doch kein Mensch mehr!
– Und das Rauchen habe ich aufgehört.
– Das ist doch wunderbar!
– Ach ja, ich habe aber jetz schon wieder angefangen,
weil es mir einfach schmeckt!
– … weil es ihm einfach schmeckt!
– … weil es mir einfach schmeckt, verstehst du?
Und weißt du, was ich dir sage?
Sollte ich wirklich einmal sterben,
dann kann ich zumindest eines sagen:
ICH HABE WENIGSTENS GERAUCHT!
– ER HAT WENIGSTENS GERAUCHT!
– Jawohl, das kann ich sagen,
ich habe wenigstens geraucht!
– er hat zumindest geraucht,
weil es ihm einfach geschmeckt hat.
… Er darf nicht einmal mehr einen Kasten Bier heben!
… Er darf nicht einmal mehr einen Kasten Bier heben!
– Ja, da bin ich doch kein Mensch mehr, oder?
– Ja, da ist er doch kein Mensch mehr!
– ODER?
– Ja, da bin ich doch kein Mensch mehr, oder?
– Ja, da ist er doch kein Mensch mehr!
– Ja, da bin ich doch kein Mensch mehr, oder?
– Ja, da bin ich doch kein Mensch mehr, oder?
– Da ist der Mensch kein Mensch mehr!
… das letzte Mal hat er mir erzählt,
dass es ihm an der Leber fehlt.
Ja Mensch, des gibt´s doch net!
Mir hamma uns scho ewig nimma g´seng!
I denk an nix Schlecht´s, na steht er da!
Ja, sog amoi, wia geht´s da denn?
– Du, i sog da oans: i bin a toudkranka Mo.
– Wiaso? Wos is´n los?
– I bin a toudkranka Mo.
Stell da amoi vor, wos da Dogda zu mir sogt:
i derf überhaupt nix mehr heb´m!
– Ja, geh weida!
– Konnst da du des vorstelln?
Woaßt du, wos des hoaßt?
I derf aa net amoi mehr an Kast´n Bier heb´m!
– Er derf net amoi mehr an Kast´n Bier heb´m!
– Ja, do bin i doch koa Mensch mehr, oder?
– Ja, do issa doch koa Mensch mehr!
– Und´s Raucha hob i aufg´hört.
– Des is doch wunderbar!
– Ah ja, i hob aber etz scho wieder oog´fangt,
weil´s ma einfach schmeckt!
– … weil´s eam einfach schmeckt!
– … weil´s ma einfach schmeckt, verstehst´?
Und woaßt´, wos da i sog?
Sollte ich wirklich einmal sterben,
dann konn i zumindest oans so´ng:
I HOB WENIGST´NS G´RAUCHD!
– ER HOD WENIGST´NS G´RAUCHD!
– Jawoi, des konn i so´ng,
i hob wenigst´ns g´rauchd!
– er hod zumindest g´rauchd,
weil´s eam einfach g´schmeckt hod.
… Er derf net amoi mehr an Kast´n Bier heb´m!
… Er derf net amoi mehr an Kast´n Bier heb´m!
– Ja, do bin i doch koa Mensch mehr, oder?

I darf ja nicht einmal mehr einen Kasten Bier heben!
– Er darf nicht einmal mehr einen Kasten Bier heben!
– Ja, da bin ich doch kein Mensch mehr, oder?
– Ja, da ist er doch kein Mensch mehr!
– Und das Rauchen habe ich aufgehört.
– Das ist doch wunderbar!
– Ach ja, ich habe aber jetz schon wieder angefangen,
weil es mir einfach schmeckt!
– … weil es ihm einfach schmeckt!
– … weil es mir einfach schmeckt, verstehst du?
Und weißt du, was ich dir sage?
Sollte ich wirklich einmal sterben,
dann kann ich zumindest eines sagen:
ICH HABE WENIGSTENS GERAUCHT!
– ER HAT WENIGSTENS GERAUCHT!
– Jawohl, das kann ich sagen,
ich habe wenigstens geraucht!
– er hat zumindest geraucht,
weil es ihm einfach geschmeckt hat.
… Er darf nicht einmal mehr einen Kasten Bier heben!
… Er darf nicht einmal mehr einen Kasten Bier heben!
– Ja, da bin ich doch kein Mensch mehr, oder?
– Ja, da ist er doch kein Mensch mehr!
– ODER?
– Ja, da bin ich doch kein Mensch mehr, oder?
– Ja, da ist er doch kein Mensch mehr!
– Ja, da bin ich doch kein Mensch mehr, oder?
– Ja, da bin ich doch kein Mensch mehr, oder?
– Da ist der Mensch kein Mensch mehr!
… das letzte Mal hat er mir erzählt,
dass es ihm an der Leber fehlt.
Refrain Paula oh Paula Mir fanga jeden Tag von vorn o Und des oanzige was zaehlt auf dera Welt is a Geld Paula Paul...
fia di ziag i mei hemad aus und gib den letztn pfenning aus weil i di mog du host mir mein kopf verdraht dr...
Das Leben ist wie ein Karussell Es geht langsam und es dreht sich schnell Das Karussellfahren das ist schoen Es...
Du Depp du Depp du Depp du depperta Depp du du depperta Depp du Depp du schau di doch o Du Depp du Depp du Depp d...
Seid s freindlich jawoi Seid s freindlich hob I gsagt jawoi Seid s freindlich hob I gsagt no amoi jawoi Mir kannst...
Man hats nicht leicht auf dieser Welt und jeden Tag fangen wir wieder von vorne an So wie die Wolken am Hi...
Mo mah du Mo mah du A Pata steht am Wies nrand und hod a Sens n in da Hand Er miassat etzt des Gros wegschneid...
Hm du siehst aber gut aus heute Ich Wiseo Ja komm Warte mal Du ich muesste dir was sagen du ich muesst...
Das Ewige Lied Haindling G C G Ma hod s ned leicht auf dera Welt aber leicht hat s oan G C D und jedn Tag ...
Es geht runter und es geht wieder rauf Wieder nach unten und noch einmal gehts auf Es fangt von vorn ...
